Τετάρτη, 16 Απριλίου 2008

Θάνος Σαμαράς

Στο κινηματογραφικό ντεμπούτο της Κωνσταντίνας Βούλγαρη, χορεύει «Val-se Sentimentale». O ηθοποιός, με αφορμή την πρεμιέρα της ταινίας στη Θεσσαλονίκη, μας μαθαί-νει τα βήματα

Πώς πρωτοήρθες σε επαφή με το «Valse sentimentale»; Πριν δυο χρόνια, η Κωνσταντίνα Βούλγαρη ήρθε σε ε-παφή μαζί μου για να μου προτείνει τον ρόλο του Σταμάτη. Μόλις είχα κάνει το «Delivery» και επιθυμούσα να δουλέψω σε μια ταινία όπου θα ήμουν κάτι παραπάνω από ένα ξόανο που θα ακολουθούσε τυφλά οδηγίες (όπως ήταν η περίπτωση του «Delivery»). Κατάλαβα ότι με την Κωνσταντίνα θα μπορούσαμε να έχουμε μια ολοκληρωμένη συνεργασία και ένιωσα ότι με εμπιστευόταν, το οποίο είναι πάντα μια μεγάλη πηγή ενέργειας και έμπνευσης. Όπως κι έγινε.
Υπήρχε αυτοσχεδιασμός σε ό,τι αφορά την ανάπτυξη των διαλόγων; Όποιοι διάλογοι προέκυψαν από αυτοσχεδιασμό, καταγράφηκαν στο σενάριο κατά το στάδιο των προβών. Στο γύρισμα αυτά που λέγαμε και κάναμε ήταν σχεδόν κατά γράμμα βάσει σεναρίου. Φαντάζομαι το ύφος της ταινίας δίνει την εντύπωση ε-νός μεγάλου αυτοσχεδιασμού, αλλά όχι, ήταν σχεδόν όλα προαποφασισμένα.
Λες πως είσαι περισσότερο περήφανος για αυτήν την ταινία από οποιαδήποτε άλλη έχεις κάνει στο παρελθόν. Τι την κάνει για σένα τόσο ξεχωριστή; Νομίζω είναι ένας συνδυασμός της ιδέας της συνεργασίας με την Κωνσταντίνα και την Λουκία που ήταν πολύ ευτυχής και αλληλοσυμπληρωματική και επίσης το νιώθω πως επιτέλους αρχίζω να ωριμάζω λίγο ως ηθοποιός.
Υπάρχουν κάποια γενικότερα, συγκεκριμένα κριτήρια με τα οποία επιλέγεις τους ρόλους σου; Υπάρχουν και γενικά και συγκεκριμένα κριτήρια. Προσπαθώ να μην αποτελεί ο ρόλος, μεμονωμένα, το βασικό κριτήριο, ακόμα κι αν αισθάνομαι πως θα μπορούσα εν δυνάμει να τον κάνω καλά ή πως θα με βάλει σε πολύ δελεαστικές διαδικασίες. Ο σκηνοθέτης και οι συμπρωταγωνιστές είναι το βασικό κριτήριο. Υπάρχουν ηθοποιοί με τους οποίους αρνούμαι να συνεργαστώ, συνήθως λόγω της δουλειάς τους στην τηλεόραση. Με ενοχλεί που στην Ελ-λάδα η συνέπεια στις επιλογές ενός καλλιτέχνη ή ηθοποιού δεν αποτελεί ζήτημα. Για μένα έχει τεράστια σημασία.
Έχεις πει πως μετά την προβολή της ταινίας, σε πλησίασε κάποιος για να σου προσφέρει έναν παρεμφερή ρόλο. Πώς το εξηγείς αυτό; Σε προβληματίζει; Με προβληματίζει περισσότερο που στην Ελλάδα σπανίως γίνονται ταινίες με ευφάνταστα, πρωτότυπα και γοητευτικά θέματα. Θα ‘θελα πολύ να κάνω ένα γουέστερν ή μια ταινία επιστημονικής φαντασίας, ή ένα μεταφυσικό θρίλερ ή ένα σπλάτερ τύπου Αρτζέντο, να σπάσει λίγο η μονοτονία. Όμως η επόμενή μου ταινία θα γυριστεί στις εργατικές κατοικίες του Φοίνικα στη Θεσσαλονίκη τον Οκτώβριο και θα είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα περιπέτεια για μένα να γνωρίσω αυτόν τον κόσμο. Πρόκειται για ένα ωραίο οικογενειακό δράμα σε σκηνοθεσία του Σύλλα Τζουμέρκα, τον οποίο εκτιμώ αφάνταστα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: