Τετάρτη, 9 Απριλίου 2008

Κύριε Δήμαρχε...

«Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε μια πολύ άσχημη πόλη. Βία, εγκλήματα, κυκλοφοριακό, ατυχήματα, ναρκωτικά, βρωμιά και γκρίζοι δυστυχισμένοι πολίτες. Και δεν ήταν καμιά μικρή πόλη, είχε έξι μύρια κατοίκους που είχαν παραδοθεί εντελώς στην μαυρίλα. Ένα πρωί, ο διευθυντής του Πανεπιστημίου της πόλης που ήταν μαθηματικός και φιλόσοφος, εκεί που πήγαινε στη δουλειά του και βλέποντας την κατάντια της πόλης του, πήρε μια πολύ κουφή απόφαση. Δήλωσε την παραίτησή του στο Πανεπιστήμιο, λέγοντας πως ήθελε να διευρύνει την διδασκαλία του και στα έξι εκατομμύρια κατοίκους.

Για την προεκλογική καμπάνια του λοιπόν, φόρεσε μια στολή σούπερμαν, αυτοχρίστηκε "υπερπολίτης" και αμολήθηκε στους δρόμους βάζοντας ταυτόχρονα υποψηφιότητα για δήμαρχος. Έφερε πολύ γέλιο στον κόσμο αλλά επειδή όπως έλεγαν, είχε αρκετά ειλικρινή φάτσα, τον ψήφισαν. Ο καινούργιος δήμαρχος όμως δεν είχε καμία σχέση με τους προηγούμενους.

Η πρώτη του κίνηση ήταν να προσλάβει μίμους και να τους σκορπίσει στους δρόμους της πόλης. Η δουλειά τους ήταν να χλευάζουν όσους παραβίαζαν τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας. Σιγά, θα μου πείτε. Οι πολίτες όμως (που εννοείται στα τέτοια τους οι κανόνες οδικής συμπεριφοράς), άρχισαν να συμμορφώνονται γιατί αποδείχτηκε πως τους πείραζε πολύ περισσότερο η δημόσια κοροϊδία, παρά τα πρόστιμα. Αμέσως μετά, βγήκε σε διάφορες τηλεοπτικές εκπομπές και έκανε ντους κατατσίτσιδος live, κλείνοντας την παροχή νερού ενώ σαπουνιζόταν, για να δείξει στους πολίτες πώς μπορούν να εξοικονομούν νερό. Και βουαλά! Η κατανάλωση νερού αμέσως έπεσε. Όρισε Ημέρα Γυναίκας όπου οι άντρες θα φρόντιζαν τα παιδιά και οι γυναίκες θα έβγαιναν βόλτα στην πόλη. Αυτό, ήταν ανήκουστο γιατί η συγκεκριμένη πόλη ήταν πολύ επικίνδυνο μέρος τα βράδια, ενώ οι γυναίκες δεν έβγαιναν βόλτες σχεδόν ποτέ ως τότε. 700.000 γυναίκες γέμισαν τους δρόμους πανηγυρίζοντας ενώ ακόμη και o αρχηγός της αστυνομίας ήταν γυναίκα εκείνο το βράδι.

Το καλύτερο; Μοίρασε στους πολίτες μικρές ταμπελίτσaες που έγραφαν «τώρα, γιατί το έκανες αυτό, μεγάλε;», για να επιδοκιμάζουν ή να αποδοκιμάζουν δημόσια τις πράξεις των συμπολιτών τους. Τ ο ομαδικό κράξιμο ήταν ό,τι έπρεπε τελικά, κατάφεραν και έκανε όσους αυθαιρετουσαν, σιγά σιγά, προσεκτικότερους.

Γενικώς σκαρφιζόταν αστείες ή περίεργες καμπάνιες για κάθε τί που ήθελε να πετύχει, όπως όταν ζήτησε να του τηλεφωνήσει (στο προσωπικό του γραφείο μάλιστα) όποιος πολίτης συναντούσε έστω κι έναν αξιέπαινο ταξιτζή. Σύντομα, 150 τηλεφωνήματα συντέλεσαν στο να δημιουργηθεί ομάδα ταξιτζίδων που ο δήμαρχος ονόμασε Ιππότες της Ζέβρας και είχαν την προσωπική του υποστήριξη. (παρακάμπτοντας με αυτό τον τροπο το διεφθαρμένο και ανίκανο συνδικάτο οδηγών ταξί).

Τέλος, προσπαθώντας να δείξει πόσο σημαντική είναι η ανθρώπινη ζωή, ζωγράφισε αστέρια σε κάθε σημείο θανάτου από τροχαίο στην πόλη, πράγμα εξαιρετικά έξυπνο γιατί το αποτέλεσμα ήταν πανέμορφο αλλά και ιδιαίτερα σοκαριστικό.»

Ήταν ένα mail από αυτά που κυκλοφορούν στο internet. Όταν το διάβασα είχα υποψίες ότι μπορεί να είναι ένα στημένο παραμύθι. Ψάχνοντας διαπίστωσα ότι πρόκειται για αληθινή ιστορία. Ο Αντάνας Μόκους Σίβικας 56 ετών Κολομβιανός μαθηματικός και φιλόσοφός με καταγωγή από τη Λιθουανία παραιτήθηκε το 1993 από το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Κολομβίας και εκλέχτηκε δήμαρχος της Μπογκοτά για δύο συνεχόμενες θητείες μέχρι το 2004. Με εφευρετικούς τρόπους και χιούμορ κατάφερε να ενεργοποιήσει τα καλά στοιχεία των συμπολιτών του. Κανείς δεν ήταν ευχαριστημένος με τη κατάσταση που επικρατούσε στη πόλη του, εγκληματικότητα, ατμοσφαιρική ρύπανση, τρελό κυκλοφοριακό πρόβλημα, σκουπίδια και καθημερινές μικροπαραβάσεις, δυσκολεύανε την ζωή όλων. Ο κόσμος εκεί (που τελικά δεν φαίνεται να διαφέρει σε τίποτα με τον δικό μας κόσμο), βλέποντας συνεχώς το επίπεδο ζωής του να βαλτώνει όταν συνάντησε ένα ηγέτη που με ειλικρίνεια, διάθεση να βοηθήσει, γνώσεις και φαντασία έσκυψε πάνω από τη καθημερινότητα του, ανταποκρίθηκε βγάζοντας τον καλύτερο εαυτό του. 09.04.08.11.12

Στη Μπογκοτά οι πολίτες είδαν τον δήμαρχο τους να ξηλώνει απ' όλες τις δημοτικές υπηρεσίες τους αργόσχολους, τα λαμόγια και να εμποδίζει τους δημοτικούς συμβούλους άλλων παρατάξεων να διορίσουν τους δικούς τους ανθρώπους. Ίδρυσε επίσης ταμείο εθελοντικών φόρων για όσους ήθελαν να δώσουν παραπάνω χρήματα (!) στο δημοτικό ταμείο. Φυσικά και μάζεψε χρήματα (αν ο κόσμος πιστέψει ότι είσαι έντιμος σπεύδει να βοηθήσει). 63.000 άνθρωποι έσπευσαν να ενισχύσουν αυτό το ταμείο "εθελοντικής φορολογίας".

1 σχόλιο:

daf είπε...

Αυτά είναι... Δε γίνεται και στη Θεσσαλονίκη να υιοθετήσοιυμε μερικές από τις ιδέες του Σίβικα??